Naar de Eleos website
ambulante zorg deeltijdbehandeling preventie & dienstverlening
 

Wat is boulimia?

Als je lijdt aan boulimia heb je steeds terugkerende eetbuien. Je hebt dan het gevoel geen controle meer te hebben over jezelf. Daarbij probeer je na zo’n eetbui steeds het voedsel weer kwijt te raken door over te geven, te vasten, overmatige lichaamsbeweging of het slikken van laxeer- of plaspillen. Je hebt vaak negatieve gevoelens over je lichaamsvorm. Mensen met boulimia vinden het vaak moeilijk om met frustraties om te gaan.

Je kunt eerst anorexia hebben en daarna boulimia ontwikkelen. Je verliest dan de controle over je eetpatroon en gaat buitensporig veel eten. Je kunt hier erg onrustig van worden.

Niet iedereen die steeds terugkerende vreetbuien heeft, braakt het eten daarna meteen weer uit. Mensen met een Binge Eating Disorder zijn de controle over hun eetgedrag kwijt en worden daarom snel zwaarder.

Hoe merk ik het?

De klachten van anorexia en boulimia lijken veel op elkaar maar mensen met boulimia hebben vanwege het braken meer klachten, namelijk: heesheid, een zere keel, bloed, aften in de mond en meer tandbederf vanwege het maagzuur; zelfs loszittende tanden kunnen voorkomen.

Gaat het nog over?

Net als bij anorexia nervosa kunnen de klachten grotendeels verdwijnen, al is ook boulimia een hele ernstige ziekte. Behandeling van boulimia is erop gericht een normaal eetpatroon aan te leren. Ook zullen je ideeën over uiterlijk en gewicht aan de orde komen. Dat maakt de kans dat je er na de behandeling weer last van krijgt, kleiner.

Annet

Annet (17) heeft last van eetbuien. Als ze zo’n bui heeft móet ze eten, heel veel eten. Het begint bijvoorbeeld met een pak koekjes, gevolgd door een zak chips, vier rollen mentos en tien sneden brood. Als ze dat allemaal naar binnen heeft gewerkt, voelt ze zich vol en dik. Daarom wil ze het voedsel dan ook snel weer kwijt. Als er niemand in de buurt is, braakt ze alles weer uit.

Als ze haar moeder even later in de kelder hoort zoeken naar de koeken, voelt Annet zich erg schuldig. Ze denkt dat haar moeder weet dat zij ze heeft opgegeten, maar durft niets te zeggen. Ze schaamt zich en neemt zich voor niet weer zoveel te eten, maar elke keer gaat het weer mis. Ze wordt er somber van. De hele dag is ze bezig met eten of niet eten en hoe ze kan voorkomen dat het weer uitloopt op een vreetbui.