|  | | | Verhalen van Brussen
Voor iedere brus is het weer anders om brus te zijn. Je leest het in hun verhalen hieronder...
HET VERHAAL VAN KAYLEIGH
Hoi,
Ik ben Kayleigh en ik heb 2 broertjes, van negen jaar, met adhd. Ik vind het vaak heel erg moeilijk voor mij, en voor hun natuurlijk ook.
Ik ben naar de brussengroep gegaan en vind het natuurlijk fijn om met anderen te praten over wat ik meemaak thuis. Het is ook fijn om te horen wat die anderen meemaken.
Als ik aan mijn broertjes vraag om iets te doen voor mij, doen ze dat soms. Bijvoorbeeld als ik vraag of we eens een spel kunnen spelen met z’n 2en terwijl die ander weg is. Middenin het spel komt mijn andere broertje en die wil ook meedoen. Als dat dan niet meteen mag, gaat hij helemaal flippen en dan wil hij het kapot maken omdat het niet mag. Mijn moeder stuurt hem dan naar zijn kamer. Daar gaat hij dan heel hard schreeuwen en dingen tegen zijn deur aangooien. Dan zegt m’n moeder van: “Nu moet je een keer ophouden!” Dat doet hij dan, maar een paar minuten later - als mijn andere broertje naar boven gaat - gaat die hem pesten van: “Lekker puhh.” En dan wordt hij helemaal woedend en komt mijn moeder naar boven en dan zegt hij: “Mijn broer zit me te pesten!”, en dan moet die ook naar zijn kamer. De ander gaat dan schreeuwen van: “Ik haat je.” Dan wordt hij letterlijk afgekoeld, want dan wordt hij altijd onder de koude douche gestopt. Daarvan worden mijn broertjes pas rustig .
Dit was mijn verhaal.
Groeten Kayleigh :) |
| | | | |
| | | | | Mijn zusje
Mijn zusje, mijn zusje
Ja wat zeggen ze daarvan
Meestal dat ze een schat is
en alles zo goed kan.
In mijn hart heb ik verdriet.
Maar van buiten zie je dat niet.
Ik doe net alsof ik blij ben.
en of ik mijn zusje nog niet ken.
Mijn zusje is een schat .
Als ze haar boze buien maar niet had.
Dan kun je haar beter even met rust laten.
Toch houd ik haar stiekem meestal in de gaten.
Als ze mij niet ziet.
Is het dan zo erg nog niet.
En als ze weer eens tegen je aan kruipt
En zegt dat ik haar liefste zusje bent.
Dan smelt je en zeg ik: ik ben blij dat jij mij kent.
Jij betekent alles voor mij en zonder jou zou ik nooit gelukkig zijn
Xxx Naomi
ANDERS
Mijn broertje is anders,
anders dan anderen.
Hij woont niet thuis,
maar in een soort kindertehuis.
Ik mis hem,
en hij mij.
Maar als we bij elkaar zijn,
Zijn we blij.
Jennifer |
| | | | |
| | | | | Het verhaal van Linda
Ik heb een broertje die zit op een speciale school om dat die waarschijnlijk Asperger heeft. Asperger is een soort autisme en je hebt dan meestal ook een hoog IQ. Ze weten het nog niet zeker maar mijn broertje krijgt speciale testen en dan kunnen ze zien wat hij heeft.
Mijn broertje heeft het heel erg naar zijn zin op school maar hij zal niet naar een normale school kunnen. Ook heeft hij een heel groot regelmaat als hij naar bed moet altijd moet hij wat water drinken en een klok goed zetten dat is vaak heel vervelend want als wij dat niet doen dan gaat hij gewoon niet slapen. Hij heeft dus heel erg behoefte aan structuur.
Omdat hij een hoog IQ heeft leert hij veel dingen want hij is nog maar 4 jaar en weet nu al een hoop letters en leert zichzelf al lezen aan.
Ook weet hij een hoop woorden die ik zelf soms niet eens begrijp. Ook heeft hij een hoop tikken zoals alle verkeersborden willen kennen. Als je met hem achter de computer gaat en een spelletje wil spelen wil hij het uitzoeken en moet alles hoe hij het wilt.
Zelf vind ik dit dus echt niet leuk en daarom ben ik naar de brusjesdag gekomen. Hier ben ik tieners tegengekomen die hetzelfde meemaken als ik. Zelf vind ik dit superleuk want nu leer ik allemaal tips hoe ik met mijn broertje om moet gaan.
Ik vind ook heel gezellig dat er allemaal kinderen zijn van mijn leeftijd.
En ik zou het heel leuk vinden als er volgend jaar nog een brusjesdag georganiseerd wordt en ook zou ik jullie dan allemaal willen ontmoeten. Omdat ervaringen uitwisselen echt leuk is en dat je er veel aan hebt door de tips enzo.
Tot de volgende keer.
Groetjes Linda |
| | | | |
| | | | | HET VERHAAL VAN DINEKE
Ik ben Dineke. Ik heb een broertje die PDD-NOS heeft. Het is af en te voor mij heel lastig om als puber daar rekening mee te houden.
Mijn broer heeft als 13- jarige jongen met PDD-NOS veel aandacht nodig, zodat ik en mijn jongste broertje die aandacht moeten missen. Het is vervelend omdat je ziet dat iedereen er moeite mee heeft in ons gezin, maar dat merkt mijn broertje niet. Hij merkt niet dat hij alle aandacht krijgt, hij denkt dat iedereen egoïstisch is. Hij heeft dan niet door dat hij dat zelf is. Dat is natuurlijk ook erg irritant, maar ik begin te snappen wat hij heeft en hoe ik daar op moet reageren.
Ik hou natuurlijk van hem, het doet ook pijn om dat zo te zien, bij iemand van wie je houdt. Ook als je ziet dat het steeds slechter gaat. Als het beter gaat, word je er zelf ook vrolijker van.
Soms vergeet ik mezelf door alleen aan mijn familie te denken. Als het er dan in één keer uit komt ben ik een probleemkind, wat ze er niet bij kunnen hebben door mijn broertje.
Ik probeer het allemaal te verwerken, maar het is moeilijk. Vooral als je niemand in je vriendenkring hebt die je begrijpt. Mensen zien dan niet hoe ik er mee zit, omdat ik het verberg en een masker heb van een vrolijk meisje.
Groetjes Dineke |
| | | | |
|
|
|
|
|
|
| |
|
| |
