Diane (34):
“Ik zou heel graag contact willen met lotgenoten”

“Hoe mijn eetprobleem precies heet, weet ik niet. Het heeft nooit officieel een naam gekregen. Misschien is het een Binge Eating Disorder, daar lijkt het in ieder geval op.”

“Mollig was ik altijd al. Maar als ik foto’s van mijn kinder- en tienertijd terugkijk, denk ik nu dat het allemaal best meeviel. Ik was een leuk meisje om te zien. Wel was ik al erg vroeg met mijn gewicht en met lijnen bezig. Na de geboorte van ons laatste kind werd ik erg dik. Dat kwam omdat mijn middelste kindje een echt zorgenkind was. Ik was erg veel met haar bezig.

Troosten
Door de problemen met mijn dochtertje kwamen - bovenop de zorg voor mijn gezin en het huishouden - nu ook de bezoeken aan medisch specialisten. Ik raakte mijn dagritme helemaal kwijt en voelde me niet prettig. Om mezelf te troosten en beter te voelen, ging ik eten, in grote hoeveelheden. Omdat ik me ervoor schaamde, zorgde ik dat niemand het te weten zou komen. Ik verstopte alle lege verpakkingen en deed alsof er niets aan de hand was.
Natuurlijk zagen mensen om mij heen wel dat ik veel aankwam. Ik werd steeds steviger door al die eetbuien. Mensen die boulimia nervosa hebben, eten veel, maar braken het ook weer uit. Ik eet veel, maar het blijft allemaal in mijn lichaam. Ik kwam dus steeds meer aan en werd al maar zwaarder.

Diëten
Omdat ik niet dikker wilde worden, heb ik allerlei diëten geprobeerd. Hoewel ik me dan heel fanatiek aan de regels van dat dieet hield, veranderde er niets. Het sloeg bij mij gewoon niet aan. Met geluk val ik twee kilo af, maar dan gebeurt er niets meer. Daar word je heel chagrijnig van, en je motivatie voor dat dieet smelt als sneeuw voor de zon. Dat zorgt op z’n beurt weer voor andere goede dieettips van mensen in mijn omgeving. ‘Je moet dit of dat eens proberen.’ Maar bij mij helpt niets. Ik blijf op mijn gewicht, of kom nog meer aan.
Toen mijn kinderen allemaal zo groot waren dat ze naar school gingen, werd mijn eetprobleem steeds erger. Als ze weg waren, had ik alle tijd om te piekeren en om te eten. Ik kreeg steeds meer eetbuien. Ik probeer echt om ermee te stoppen en om normaal te gaan eten. Soms gaat dat beter dan op andere momenten. Zo was ik onlangs een weekje in het buitenland en heb ik geen eetbui gehad. Blijkbaar kan ik het dus wel! Nu ben ik weer een aantal dagen terug en heb ik bijvoorbeeld gisteren nog een eetbui gehad.

Hulpverlening
In mijn omgeving heb ik inmiddels aan een aantal mensen verteld dat ik een eetprobleem heb. Maar alleen mensen met wie ik het goed kan vinden. Natuurlijk weet mijn man het ook. Dan ziet hij weer veel lege verpakkingen in de prullenbak of mist hij iets lekkers waarvan hij wist dat het er was en dan weet hij ‘o, Diane heeft weer een eetbui gehad’.
Dé stap om uiteindelijk naar de huisarts te gaan en er echt iets aan te gaan doen, was mijn gezondheid. Ik had vermoeidheidsklachten, en ben bijvoorbeeld kortademig. Ook heb ik door mijn overgewicht pijn, bijvoorbeeld als ik lang zit. Ik ben bang dat mijn kinderen door mijn ongezonde voorbeeld zelf ook iets krijgen. Ook ben ik bang dat ik zelf ziek zal worden. Wat komt er dan van hen terecht? De huisarts verwees mij door naar de hulpverlening.

Stress
Ik zou heel graag van mijn eetprobleem af willen komen. Nu durf ik tijdens het winkelen bijvoorbeeld amper een lekker broodje te eten op straat. Ik ben veel te bang dat mensen denken ‘logisch dat ze zo dik is, als je zulke broodjes eet.’ Ik eet dan dus met moeite een broodje gezond. Ook ben ik bang om naar binnen te gaan in grote ruimtes met veel mensen. Dat geeft heel veel stress bij mij, want wat zullen ze wel niet van mij denken?
Kleding kopen in de stad is ook een ramp: het past nooit, het trekt altijd op de verkeerde plaatsen. En bovendien voel ik me heel erg opvallen tussen al die mensen die slanker zijn. Ik naai daarom noodgedwongen wel eens kleding zelf.

Lotgenoten
Inmiddels heb ik gesprekken met een hulpverlener. We zijn bezig mijn gevoelens van onzekerheid en mijn negatieve zelfbeeld aan te pakken. Hij denkt dat dit de basis is om van mijn eetprobleem af te komen. Zelf twijfel ik of ik er ooit vanaf kan komen. Je moet het toch zelf doen, hè?
Ik zou heel graag contact willen met lotgenoten: andere vrouwen die mij tips kunnen geven over hoe ik van mijn eetbuien af kan komen. Wat ik er zelf aan kan doen. Ik denk dat dat mij heel erg zou kunnen helpen.”

De naam Diane is om privacyredenen gefingeerd.